BİR TAZİYE, BİR VEFA, BİR İNSANLIK HİKÂYESİ
Acı…
Bazen bir telefonla, bazen bir haberle, bazen de bir satırla düşer insanın yüreğine.
Bulancak Belediye Başkanı Necmi Sıbıç için o gün, bir evladın en ağır imtihanıydı…
Kısa ama derin bir dokunuş
Babası Ahmet Sıbıç’ın vefatının ardından, uzaklardan gelen bir not…
Demir kapıların, soğuk duvarların ötesinden yazılmış bir taziye…
Cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nun kaleminden dökülen o cümleler; yalnızca bir başsağlığı değil, bir kalbin diğerine dokunuşuydu.
“Allah rahmet eylesin… Mekanı cennet olsun…”
Bu cümleler belki herkesin kurduğu sözlerdi…
Ama o gün, o şartlarda yazıldığında; anlamı katbekat büyüdü.
Çünkü bazı kelimeler, yazıldığı yerle değil, ulaştığı yürekle ölçülür.
köprü olan isimler
Bu anlamlı mesaj, Ordu Milletvekili Seyit Torun aracılığıyla ulaştı.
Bir dost eli, bir yol, bir köprü oldu…
Siyasetin ötesinde, insanlığın en sade ve en gerçek haliyle…
vefanın en sade hali
Bu karede gördüğümüz şey sadece bir not değil…
Bir ahde vefa…
Bir kadirşinaslık…
Bir “yalnız değilsin” deme biçimi…
Çünkü bazen en büyük destek; yanına gelmek değil, kalbine ulaşabilmektir.
yüreğe dokunan bir teşekkür
Başkan Necmi Sıbıç’ın sözleri ise bu hikâyeyi tamamlıyor:
“Böyle zor günlerde uzaktan da olsa hissedilen destek…”
İşte tam da bu…
Mesafelerin anlamsızlaştığı, duyguların mesafe tanımadığı an…
son söz yerine
Hayat hızlı akıyor…
Gündem değişiyor…
Ama böyle anlar var ki, insanın içini susturup kalbini konuşturuyor.
Bir not…
Bir selam…
Bir vefa…
Ve geriye kalan tek şey:
İnsan kalabilmenin sessiz ama güçlü izleri…




