SANA ANLATMAM LAZIM

Ramazan gelince insan biraz daha yavaşlıyor.
Biraz daha içine dönüyor.

Belki de bu ayın en güzel tarafı bu…
Hayatın koşuşturması içinde kıymetini bilmeden geçtiğimiz hayatı yeniden görmemizi sağlıyor.

Şükür, büyük cümleler kurmak değildir.
Bazen bir bardak suya bakıp içinden “iyi ki” diyebilmektir.

Bir sofranın başında otururken,
yanında sevdiğin insanlar varken,
o anın kıymetini bilmek…
İşte şükür biraz da budur.

Ramazan bize sadece aç kalmayı öğretmez.
Beklemeyi öğretir.
Sabretmeyi öğretir.
Paylaşmayı öğretir.

Ve en önemlisi;
sahip olduklarımızın aslında ne kadar değerli olduğunu hatırlatır.

Belki de şükür;
her şey mükemmelken değil,
eksiklerimize rağmen kalbimizi daraltmamaktır.

Bu ay; sofralarımız kadar kalplerimiz de genişlesin.
Bir lokmayı paylaşırken, bir duayı ederken,
içimizdeki teşekkür duygusu büyüsün.

Çünkü şükür;
dile düşen bir kelimeden çok,
kalpte yer bulan bir huzurdur.

Ramazan hepimize bu huzuru getirsin.

Bazen durup bakmak gerekir…
Çünkü hayat, fark edildiğinde güzelleşir.

—
N. Yaşar