TUVALET TİCARET KAPISI DEĞİL, İNSAN HAKKIDIR!

İnsanoğlunun hayatında ertelenemeyen, bekletilemeyen, parayla ölçülmemesi gereken bazı temel ihtiyaçlar vardır.

Tuvalet ihtiyacı da bunların başında gelir.

Ancak bugün umuma açık alanlarda karşımıza çıkan ücretli tuvalet uygulamaları, yalnızca birkaç liralık bir ödeme meselesi değildir.

Bu konu, giderek daha önemli bir sosyal olguya dönüşmektedir.

Bulancak Haber olarak uzun süredir farklı vesilelerle gündeme getirdiğimiz bu meseleye bir kez daha dikkat çekiyoruz:

İnsanların en temel ihtiyacı neden bir ticaret kapısına dönüştürülüyor?

BU SADECE TUVALET MESELESİ DEĞİL

Konuyu yalnızca “tuvalete para veriliyor” şeklinde değerlendirmek, meselenin özünü kaçırmak olur.

Çünkü bu uygulamadan en fazla etkilenenler arasında çocuklar, yaşlılar, engelli bireyler, kronik rahatsızlıkları nedeniyle sık sık tuvalet ihtiyacı yaşayan vatandaşlar, şehir dışından gelenler ve ekonomik imkânları sınırlı vatandaşlar bulunuyor.

Bir anne çocuğuyla dışarıda…

Yaşlı bir vatandaş şehir merkezinde…

Engelli bir yurttaş kamusal alanda…

Bir yolcu uzun bir yolculuğun ardından…

Bir insanın tuvalet ihtiyacı geldiğinde ilk düşündüğü şey “Cebimde para var mı?” olmamalıdır.

İnsanın en doğal ihtiyacı, ekonomik durumuna göre şekillenmemelidir.

CAMİYE GELEN İNSANIN DA İHTİYACI AYNI

Mesele camiler söz konusu olduğunda ise konu daha da hassas bir noktaya geliyor.

Abdest almak, namaz kılmak ve ibadet etmek için camiye gelen vatandaşın temel ihtiyaçlarını karşılayabileceği temiz, güvenli ve erişilebilir alanların bulunması gerekir.

Üstelik İslam kültüründe temizliğin yeri bu kadar açıkken, cami ve çevresindeki temizlik hizmetlerinin sürdürülebilirliği ile vatandaşın temel ihtiyacının ücretlendirilmesi birbirinden ayrılmalıdır.

Temizlik elbette olacak.

Tuvaletler temiz olacak.

Hijyen sağlanacak.

Personel çalışacak.

Ama bunun yöntemi ve finansmanı yeniden düşünülmek zorunda.

Çünkü mesele birkaç lira değil;

mesele insanın onurudur.

“TEMİZLİK MASRAFLI” DENİLİYORSA ÇÖZÜMÜ YOK MU?

Elbette umuma açık tuvaletlerin temiz tutulmasının bir maliyeti vardır.

Su vardır, elektrik vardır, temizlik malzemesi vardır, personel vardır.

Fakat sosyal devlet anlayışı tam da burada devreye girer.

Kamusal alanların temizliği ve vatandaşın temel ihtiyaçlarını karşılayabileceği alanların oluşturulması, yalnızca kullanıcıdan ücret alınarak çözülecek bir mesele olarak görülmemelidir.

Belediyeler, kamu kurumları, ilgili kuruluşlar ve yerel yönetimler bu konuda farklı modeller geliştirebilir.

Ücretsiz, temiz, güvenli ve erişilebilir umuma açık tuvaletler mümkün.

Mesele yalnızca kaynak değil, aynı zamanda öncelik meselesidir.

MAHKÛMLARIN KAMU HİZMETİNDE ÇALIŞTIRILMASI NEDEN GÜNDEME GELMESİN?

Bir diğer başlık ise kamu alanlarının temizlik hizmetleri.

Mevzuatın izin verdiği çerçevede hükümlülerin kamu yararına yönelik çalışmalarda görevlendirilmesi zaten farklı alanlarda uygulanabilen bir yöntemdir.

O halde neden bu imkânlar yerel ihtiyaçlar doğrultusunda daha etkin biçimde değerlendirilmiyor?

Elbette burada temel şart bellidir:

İnsan onuruna uygun, hukuka uygun, denetimli ve topluma yeniden kazandırmayı amaçlayan bir sistem.

Amaç yalnızca temizlik yapmak değil;

hem kamu hizmetine katkı sağlamak hem de bireyin topluma yeniden kazandırılmasına fırsat sunmak olmalıdır.

BULANCAK’TA DA BU SORUYU SORMAK GEREKİYOR

Bulancak Haber olarak bu konuyu yalnızca bugünün gündemi olarak görmüyoruz.

Çünkü bu mesele;

sosyal belediyeciliğin, sosyal devlet anlayışının ve insan odaklı yönetimin doğrudan bir parçasıdır.

Bulancak büyüyor.

Nüfusu, hareketliliği, şehir merkezindeki insan yoğunluğu ve özellikle yaz aylarında ilçeye gelen vatandaş sayısı artıyor.

Peki buna karşılık insanların temel ihtiyaçlarını karşılayabilecekleri ücretsiz ve nitelikli kamusal alanlarımız yeterli mi?

Asıl sorulması gereken soru budur.

BİR ÇOCUK TUVALET İHTİYACI İÇİN PARA BEKLEMEMELİ

Bir düşünün…

Bir çocuk annesinin elinden tutmuş.

Tuvaleti geliyor.

Anne çantasını açıyor.

Çocuğunun ihtiyacını karşılayabilmek için önce para arıyor.

İşte sosyal devlet dediğimiz şey tam da o anda anlam kazanır.

Çocuğun ihtiyacı, ailenin cebindeki paradan daha önemli olmalıdır.

Yaşlı vatandaşın…

Engelli bireyin…

Hamile kadının…

Hastanın…

Yolcunun…

Çocuğun…

Kısacası herkesin.

BİZ BAŞKA BİR DÜNYA MÜMKÜN DİYORUZ

Bulancak Haber olarak meseleyi yalnızca eleştirmek değil, tartışmaya açmak istiyoruz.

Daha temiz şehirler…

Daha erişilebilir kamusal alanlar…

Daha güvenli tuvaletler…

Daha güçlü sosyal belediyecilik…

Ve insanı merkeze alan bir kamu hizmeti anlayışı.

Ücretsiz eğitim…

Ücretsiz sağlık…

Ücretsiz ulaşım konusunda farklı modelleri tartışan bir toplum olarak, insanların en temel ihtiyaçlarından biri olan tuvalet ihtiyacını da sosyal politikaların bir parçası olarak değerlendirmek zorundayız.

Çünkü bazı hizmetler vardır ki, onların değeri kasaya giren parayla değil, insana kattığı değerle ölçülür.

SÖZÜN ÖZÜ: İNSAN ONURU PARA İLE ÖLÇÜLMEZ

Bugün birkaç lira…

Yarın başka bir ücret…

Sonra başka bir temel ihtiyaç…

Eğer her kamusal ihtiyacı “kullanıcı ödesin” mantığıyla değerlendirmeye başlarsak, sosyal devlet anlayışının neresinde durduğumuzu da yeniden düşünmek zorunda kalırız.

Bulancak Haber olarak bu nedenle soruyoruz:

Tuvalet ticaret kapısı mı, kamu hizmeti mi?

İnsanın temel ihtiyacı neden ücretlendiriliyor?

Ücretsiz, temiz ve güvenli umuma açık tuvaletler neden olmasın?

Sosyal devlet burada başlamaz mı?

Ve belki de en önemlisi:

İNSAN ONURU, PARA İLE ÖLÇÜLMEZ!

Bulancak Haber olarak bu konuyu gündemde tutmaya, vatandaşın sesi olmaya ve sosyal meseleleri kamuoyunun tartışmasına sunmaya devam edeceğiz.

Çünkü bizce mesele bir tuvalet değil.

Mesele insan.

Mesele onur.

Mesele sosyal devlet.

Ve mesele, en temel ihtiyacını karşılamak isteyen insanın karşısına önce bir ücret kapısının çıkarılıp çıkarılmayacağıdır.